Wie had ooit gedacht dat mijn eerste verhaal over karper zou gaan. Ik als bijna nooit karpervisser kreeg wel de kriebels toen ik langs de vijver fietste en allemaal modderwolken, bewegende rieten en pompebladen zag met grote kolken. Dat was duidelijk karper vol aan het azen. Dus ik had de planning om 's avonds een poging te wagen. Op internet had ik laatst een mooi recept gezien voor een deegje dus ik dacht dat probeer ik eens. Zo gezegd zo gedaan en 's avonds stond ik met mijn deegje en mijn penhengel aan de waterkant.
Eerst deed ik een rondje vijver kijken waar ik actieve vis zag. Ik voer vijf plekjes aan en ga naar het eerste aangevoerde plekje. Ik viste met een systeem van het Engelse zeeltvissen die ik net als het deegje nooit eerder had geprobeerd. De waggler had ik vast gezet tussen twee hele lichte loodjes zodat de waggler totaal niet goed uitgelood was maar heel erg omhoog stond. Maar ongeveer 15 cm. boven de haak had ik een zwaar loodje gezet waardoor de dobber zou zinken. Ik had de dobber ver boven de bodem gezet waardoor ik de hengel op de steun moest zetten en de lijn strak moest draaien totdat alleen het puntje van de dobber nog bovenwater stond. Als ik beet had zou het loodje worden opgetild en de dobber omhoog schieten.
De eerste inworp schiet mijn dobber naar boven en loopt mijn lijn strak. Ik mis de aanbeet! De tweede worp zitten er allemaal kleine visjes bij het deeg waardoor de dobber steeds omhoog gaat maar niet verder wegloopt. Wanneer ik mijn dobber ophaal zit er ook geen deeg meer aan. De derde worp blijft mij dobber rustig staan, geen kleine vis. Totdat mijn dobber binnen een halve minuut omhoog schiet en mijn lijn strak loopt. De vis haakt zich al bijna zelf op het gewicht van de hengel. Ik pak de hengel op en karper is een feit! En dat binnen 10 minuutjes!
De karper gaat meteen voor het pompenveld daar houd ik hem weg en daarna gaat hij opweg naar de takken ook daar haal ik hem weg. De vis gaat steeds richting de opstakels en ik mag van geluk spreken dat ik de vis met mijn relatief lichte materiaal daar steeds weg houd. De dril duurt best lang en ik begin het te voelen in mijn onderarm. Maar de vis komt na een een hele mooie dril toch in het net.
De vis is nog behoorlijk wild dus we moeten voorzichtig zijn. De vis is 78 cm lang en het gewicht zo ik echt niet weten. Nadat deze vis heel snel weer weg zwom ben ik naar de volgende plekjes gegaan. Die waren niet zo productief want er was veel kleine witvis op afgekomen. Op één plek zag ik echter nog wel wat bellen maar het bleef op een klein voorntje na stil. Op het laatst ben ik weer terug gegaan naar het eerste plekje. Weer geen witvis, dat is mooi, en dit keer ook geen karper. Totdat ik iets anders ga zitten en een karper kolkt weg. Hmm dat is jammer. Ik besluit om met een tevreden gevoel naar huis te gaan.